توسعه لاپاروسکوپی ، مانند همه فن آوری های پزشکی جدید ، دشوار بود و مدت زمان زیادی طول کشید. منشأ آندوسکوپی را می توان دوباره به سال قبل از میلاد ردیابی کرد. در اوایل دوره بقراط در 460-375 قبل از میلاد ، افرادی که با استفاده از یک اسپکولوم برای نگاه کردن به رکتوم توصیف کردند. در آن زمان ، مردم مشتاق دیدن اندام ها و بافت های مختلف در حفره بدن تاریک بودند تا تشخیص روشنی از این بیماری انجام دهند.
لاپاروسکوپ نوعی آندوسکوپ است که برای مشاهده مستقیم اندام در حفره شکم استفاده می شود. لاپاروسکوپی زنان و زایمان برای تشخیص و درمان برخی از بیماری های زنان و زایمان استفاده می شود. فناوری لاپاروسکوپی زنان و زایمان دائما در حال توسعه و پیشرفت است. این سه مرحله طی شده است: ① لگنوسکوپی ، یعنی لاپاروسکوپی مقعر خلفی. ② لاپاروسکوپی تشخیصی ؛ ③ لاپاروسکوپی جراحی.
(من) لگنوسکوپی (لاپاروسکوپی مقعر خلفی)
در سال 1901 ، در کنفرانس زیست پزشکی آلمان ، جورج کلینگ در مورد استفاده از سیستوسکوپی برای بررسی اندامهای داخلی یک سگ پس از القای گاز به حفره شکم گزارش داد. در همان سال ، متخصص زنان و زایمان روسی D . 0. OTT همچنین فورنیکس واژن خلفی را در زیر روشنایی آینه پیشانی برش داده و یک کیستوسکوپ را برای بررسی حفره شکمی یک زن درج کرد. این اولین لگنوسوسکوپی بود ، و روش تورم داخل صفاقی که هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد از این امر سرچشمه گرفته است. با این حال ، در حین عمل ، بیمار باید روی زانو و سینه خود دراز بکشد و هوای تزریق شده می تواند روده ها را تحت فشار قرار داده و حفره لگن را در معرض دید خود قرار دهد. این موقعیت به راحتی توسط بیماران پذیرفته نمی شود ، بنابراین استفاده از آن در معرض محدودیت های خاصی است.
(ب) لاپاروسکوپی تشخیصی
در سال 1910 ، Jacobaeus H. C با موفقیت 3 بیمار مبتلا به کیستوسکوپ را مورد بررسی قرار داد و وی این فناوری لاپاروسکوپی را نامگذاری کرد. در حین کار ، یک سوزن سوراخ کانول به دیواره شکمی وارد شد و هوا از طریق کانول به داخل حفره شکم وارد شد و سپس یک کیستوسکوپ برای معاینه قرار گرفت. در آن زمان ، بیشتر پزشکان از لاپاروسکوپ ها استفاده می کردند.
تصویر
در سال 1944 ، رائول پالمر از فرانسه به طور رسمی لاپاروسکوپی را در زمینه زنان و زایمان به کار برد و تعداد زیادی از بیماران نابارور را مورد بررسی قرار داد. در حین عمل ، سر کم بود و باسن در حالت خوابیده به پشت (1-1) زیاد بود و تأکید می شد که فشار شکم باید کنترل شود. در 20 سال آینده ، اروپا بیشتر از لاپاروسکوپی استفاده می کرد ، اما ایالات متحده تمایل داشت که هنوز از آندوسکوپ مقعر خلفی استفاده کند. Palmer R به تمرین خود ادامه داد و روال عملیات لاپاروسکوپی را توسعه داد. در سال 1963 ، او یک مونوگرافی منتشر کرد که بطور منظم روال عملیات لاپاروسکوپی را معرفی می کرد. در سال 1963 ، او یک مونوگرافی منتشر کرد که به طور سیستماتیک برخی از عملیات نسبتاً ساده را در زیر لاپاروسکوپی ، مانند تهویه لوله فالوپ و پرفیوژن سیال معرفی می کرد. جداسازی چسبندگی اندام ساده ؛ سوراخ کیست و آسپیراسیون ؛ آندومتریوز کانوها و الکتروکوتری ها ؛ بیوپسی ؛ الکتروایلیزاسیون لوله فالوپ ، و غیره. اگرچه بسیاری از پزشکان برای محبوبیت و توسعه لاپاروسکوپی تلاش های ناخوشایندی کرده اند ، تا دهه 1960 ، هنوز تعداد بسیار کمی از متخصصان زنان و زایمان در اروپا وجود داشتند که از آندوسکوپ استفاده می کردند و بیشتر نقاط جهان اصلاً این فناوری را درک نکردند. در ایالات متحده نیز توسط بیشتر ادارات زنان و زایمان دانشگاه رد شد.
بعد از دهه 1970 یک چرخش وجود داشت. لاپاروسکوپی به طور ناگهانی در اروپا و آمریکای شمالی به سرعت توسعه یافت ، که عمدتاً بر اساس دو دلیل بنا شده است: ① به دلیل بهبود ابزارها. پیشرفت های عمده در پزشکی اغلب با بهبود ابزارها ارتباط نزدیکی دارد. با توجه به اختراع منابع نور سرد و آندوسکوپ های فایبرگلاس در آن زمان ، ظهور دستگاه نظارت بر پنوموپریتونوم مصنوعی SEMM ، دستگاه پنوموپریتون اتوماتیک و بهبود بیشتر الکتروکواگوژولاسیون و الکتروکوئوتری ، ایمنی پنوموپریتونوم مصنوعی با استفاده از آبگوشت در اثر گرم شدن از سوختگی در اثر گرم شدن از سوختگی ها افزایش یافته است. ② در آن زمان ، جمعیت جهان رونق می گرفت و اقدامات متقابل فوراً مورد نیاز بود. متخصص زنان و زایمان مسئولیت سنگینی را بر عهده داشتند و مجبور شدند بلافاصله یک روش عقیم سازی ایمن و قابل قبول پیدا کنند. به این ترتیب ، از لاپاروسکوپ ها برای حل این مشکل فوری استفاده شد. از آنجا که کمتر تهاجمی است و به لاپاروتومی احتیاج ندارد ، می تواند توسط بیماران و متخصص زنان و زایمان پذیرفته شود.
برخی از افراد گسترش انفجاری و ارتقاء لاپاروسکوپی در ایالات متحده را در آن زمان توصیف می کنند. در سال 1972 ، ارتباط لاپاروسکوپی زنان و زایمان (AAGL) در ایالات متحده با فیلیپس به عنوان رئیس تأسیس شد. تا سال 1984 ، 13 کنفرانس لاپاروسکوپی در ایالات متحده برگزار شد که 51 کشور کشور و بیش از 4000 عضو شرکت کردند. تنها در چند سال ، آماری در مورد میلیون ها استریلیزاسیون لاپاروسکوپی منتشر شد. در آن زمان حدود 95 ٪ از عملیات لاپاروسکوپی در ایالات متحده برای عقیم سازی لوله استفاده شد.
تصویر
اگرچه لاپاروسکوپی زنان و زایمان به شدت در حال توسعه است ، اما کاربرد آن هنوز محدودیت های خاصی دارد. اول ، جراح در یک موقعیت اجباری فعالیت می کند ، میدان دید حین عمل اندک است و فشار فیزیکی قابل توجه است. در دهه 1960-} 1980 ، لاپاروسکوپی توسط جراح به تنهایی تحت دید مستقیم چشم از چشم انجام شد (شکل 1-2) ، و دستیاران و بازدید کنندگان فقط می توانند به طور مستقیم از طریق آینه آموزش ، میدان جراحی را مشاهده کنند (شکل 1-3 ، شکل 1-4). جراح یک حالت ایستاده منفعل و محدود است و برای مشاهده میدان جراحی از طریق چشمان خم می شود و کار با سهولت کار دشوار است. ثانیا ، با افزایش انواع و دشواری جراحی ، هنگام مواجهه با هموستاز دشوارتر و آسیب های ارگان تصادفی ، آنها اغلب درمانده هستند ، زیرا در آن زمان وسایل درمانی زیادی وجود ندارد و چنگال عالی نیست و اغلب برای درمان نیاز به جراحی باز دارند. بنابراین ، تا اواسط دهه 1980 ، لاپاروسکوپی زنان و زایمان محدود به تشخیص و جراحی فوق با خطرات پایین تر بود و هنوز هم متعلق به دسته لاپاروسکوپی تشخیصی بود.
تصویر
(iii) لاپاروسکوپی جراحی
استفاده از سیستم های دوربین تلویزیونی در لاپاروسکوپی و تکنیک های دقیق و مؤثر هموستاز باعث شده است که لاپاروسکوپی بتواند از تشخیص به جراحی حرکت کند.
در اواخر دهه 1970 ، برخی از افراد سعی در استفاده از دوربین برای لاپاروسکوپی داشتند. دکتر Nezhat از ایالات متحده طرفدار فعال بود. او خود در سال 1980 شروع به استفاده از لاپاروسکوپی تلویزیون برای جراحی کرد. با این حال ، به دلیل اینکه دوربین سنگین بود و وضوح مانیتور کم بود ، در اوایل دهه 1980 هنوز کاربران زیادی وجود نداشتند. با توسعه فناوری صنعت الکترونیکی ، مینیاتوریزاسیون دوربین ها ، ظهور دوربین های میکرو و ظهور مانیتورهای وضوح بالا- ، تا اواسط دهه 1980 فناوری تلویزیونی لاپاروسکوپی مانند امروز در دسترس بود. حوزه جراحی به وضوح روی صفحه نمایش داده می شود ، زمینه بینایی گسترش می یابد و بسیاری از پزشکان می توانند روند جراحی را همزمان مشاهده کنند ، که این امر منجر به مبادلات فنی و بحث و گفتگو می شود و همچنین همکاری دستیاران و کمک به متخصصان بیهوشی را تسهیل می کند (شکل 1-5).
تصویر
در دهه 1980 ، پروفسور کورت SEMM از دانشگاه کیل در آلمان کمک های بزرگی در جراحی لاپاروسکوپی زنان و زایمان انجام داد. وی دائماً روشهای دقیق و مؤثر هموستاز را تحت میکروسکوپ مورد بررسی قرار می داد و بسیاری از ابزارها و تجهیزات جراحی جدید و همچنین فناوری های جدید را اختراع می کرد. مانند ابزارهای کولر لاپاروسکوپی ، دستگاه های انعقاد داخلی ، پمپ های گرگرفتگی ، فورسپس های مختلف ، قیچی ، خردکن های بافتی ، برش ها و غیره گره های داخل جمعی یا خارج از کشور ، کلیپ های تیتانیوم ، Staplers و غیره. پیشرفت های فناوری باعث شده است که انجام عملیات پیچیده تر در زیر میکروسکوپ امکان پذیر شود. در سال 1988 ، رایش H اولین هیسترکتومی کل لاپاروسکوپی را انجام داد ، که یک نقطه عطف مهم در جراحی لاپاروسکوپی زنان و زایمان بود. در اواخر دهه 1980 ، دامنه جراحی زنان و زایمان گسترش یافته است. تراتوما تخمدان و عمل جراحی کیست آدناکسال ، سالپینگوستومی و جداسازی چسبندگی برای ناباروری ، جراحی محافظه کارانه آندوسکوپی و سالپینگکتومی برای بارداری خارج رحمی و غیره ، به اتفاق آراء به رسمیت شناخته شده اند و شروع به گسترش در زمینه عمل جراحی عمومی کرده اند.
با گسترش انواع جراحی ، افزایش دشواری و عدم تجربه مبتدیان در فرایند محبوبیت ، عوارض جراحی افزایش یافته است. با این حال ، بهبود تکنیک های جراحی آندوسکوپی ، تجمع تجربه جراحان و موفقیت در ترمیم صدمات مجرای ادراری و روده باعث شده است که جراحی لاپاروسکوپی به مرحله بازسازی عملکرد اندام ، افزایش پاسخ اضطراری و کنترل عوارض مختلف را توسعه دهد.
در حال حاضر ، جراحی های زنان و زایمان که توسط لاپاراتومی سنتی انجام می شود ، همه توسط لاپاروسکوپی انجام می شوند ، حتی هیسترکتومی گسترده ، هیسترکتومی رادیکال برای سرطان دهانه رحم اولیه ، حذف گره لنفاوی لگن ، پارا {0} خروج غدد لنفاوی آئورت ، و غیره. جراحی لاپاروسکوپی.
تصویر
ii. توسعه و وضعیت فعلی جراحی لاپاروسکوپی زنان و زایمان در چین
کشور من در دهه 1960 شروع به معرفی لاپاروسکوپی در زنان و زایمان کرد. با این حال ، به دلیل داشتن منبع نور لامپ های برقی ، این اثر رضایت بخش نبود و قابل ارتقا نیست. از سال 1979 ، جردن فیلیپس ، رئیس انجمن لاپاروسکوپی آمریکا ، تیم خود را بیش از 10 بار به کشور من سوق داده است و در بسیاری از شهرهای بزرگ چین ، که باعث ارتقاء و ارتقاء لاپاروسکوپی در چین شده است ، سخنرانی می کند و جراحی هایی انجام می دهد.
قبل از دهه 1990 ، این مرحله تحت سلطه تشخیص ، از جمله بیوپسی تخمدان ، سوراخ کیست کوچک و عقیم سازی لوله فالوپ بود. پس از دهه 1990 ، فناوری لاپاروسکوپی به سرعت توسعه یافت و وارد مرحله جراحی آندوسکوپی شد. در سالهای اخیر ، نه تنها دانشکده های پزشکی ، بیمارستان های استانی و شهرداری ، بلکه حتی برخی از بیمارستان های شهرستان و شهر نیز فناوری لاپاروسکوپی ایجاد کرده اند. اکثریت قریب به اتفاق عملیات برای ضایعات خوش خیم است و برخی از افراد سعی کرده اند از آن برای جایگزینی لاپاراتومی دوم برای تومورهای بدخیم استفاده کنند.
در حال حاضر ، هر دو جراحی لاپاروسکوپی زنان و زایمان داخلی و خارجی با توجه به پیچیدگی ، از آسان تا دشوار طبقه بندی می شوند. کمیته تحریریه مجله چینی زنان و زایمان متخصصان مربوطه را برای بحث و گفتگو در سال 1997 سازماندهی کرد و پیش نویس مشخصات عملیات لاپاروسکوپی زنان را پیشنهاد کرد. این به یک آیین نامه روتین تبدیل شده است که همه با آن موافق هستند.
در سالهای اخیر ، بیشتر بیمارستان های کشور من که جراحی لاپاروسکوپی انجام داده اند به سطح 2 رسیده اند و تعداد کمی از آنها می توانند به طرز ماهرانه ای جراحی سطح 3 را انجام دهند و گزارش های کمی در مورد تکمیل جراحی سطح 4 وجود دارد. در حال حاضر ، بیمارستانهای بیشتر و بیشتر در حال آماده سازی برای انجام یا تازه کار هستند.
iii مقایسه مزایا و مضرات جراحی لاپاروسکوپی و جراحی سنتی
مزایای برجسته جراحی لاپاروسکوپی ، تروما جراحی کوچک ، درد کمتر برای بیماران ، بهبود سریع بعد از عمل ، از سرگیری زودرس کار است و می تواند به عنوان لاپاراتومی سنتی به همان اثرات درمانی یا حتی بهتر برسد.
بازیابی تحرک دستگاه گوارش پس از عمل لاپاروسکوپی به طور قابل توجهی سریعتر از عمل بعد از عمل جراحی باز است. برخی از افراد از مانوری معده برای ضبط امواج پیچیده تحرک دستگاه گوارش برای مقایسه تغییرات در تحرک دستگاه گوارش پس از کولسیستکتومی لاپاروسکوپی و کوله سیستکتومی باز استفاده کردند. نتایج نشان داد که هر دو عمل جراحی تحرک طبیعی دستگاه گوارش را از بین می برد. زمان بازگشت امواج پیچیده مهاجرت دستگاه گوارش در گروه برداشت آندوسکوپی و گروه لاپاروتومی به ترتیب 2.5 ساعت 3/30 ساعت و 4/38 ساعت بعد از عمل بود (P<0.01), and the time for anal exhaust was 23.3h±6.1h and 43.4h±7.2h after surgery, respectively (P<0.01).
تأثیر کمتر جراحی آندوسکوپی بر عملکرد دستگاه گوارش ممکن است مربوط به برش دیواره کوچک شکم آن ، دستکاری کمتر روده ، درد زخم بعد از عمل کمتر و پاسخ کمتر آسیب زا بدن باشد.
با این حال ، عمل جراحی لاپاروسکوپی محدودیت های خاصی و خطرات بالقوه در کاربرد آن ، عمدتاً در جنبه های زیر دارد:
(i) دامنه کاربرد جراحی لاپاروسکوپی باریک تر از عمل جراحی باز است
به عنوان مثال ، بیماران مبتلا به بیماری های قلبی عروقی ، نارسایی ریوی ، انسداد روده و پریتونیت پراکنده ، بیماری های سیستم خونی ، توده های شکمی بزرگتر از 4-} رحم ، یا سابقه قبلی جراحی شکم و چسب های گسترده داخل شکمی همه برای جراحی لاپاروسکوپی سازگار هستند. اینکه آیا جراحی بدخیم می تواند تحت میکروسکوپ انجام شود ، هنوز هم در بین پزشکان بحث برانگیز است.
(ب) درصد مشخصی از تبدیل به لاپاراتومی در جراحی لاپاروسکوپی وجود دارد
در حین جراحی لاپاروسکوپی ، همیشه به دلیل عدم تجربه جراح ، پیچیدگی ضایعه یا مشکلات عملکرد تجهیزات یا سازها ، امکان تبدیل به لاپاروتومی وجود دارد. این همچنین یکی از موضوعاتی است که کادر پزشکی باید قبل از عمل برای خانواده بیمار توضیح دهند.
(iii) هنگامی که تجربه کافی نباشد ، بروز عوارض بیشتر است
بسیاری از عوارض در لاپاراتومی وجود ندارد ، مانند عوارض مربوط به پنوموپیتون ، مانند آمفیزم زیر جلدی ، پنوموتوراکس ، آمبولیسم گاز ، هیپرکاپنیای و غیره. همچنین مواردی وجود دارد که به ندرت در لاپاراتومی رخ می دهد: دیواره شکمی که در معرض آسیب قرار می گیرد و دارای آرتای دچار آئارتا ، چپ و راست ایلیاک می شود. زمان و در اسرع وقت تحت درمان قرار می گیرد ، آنها زندگی بیمار را به خطر می اندازند. علاوه بر این ، عوارض شایع لاپاروتومی نیز می تواند در جراحی لاپاروسکوپی مانند آسیب به اندام های مجاور ، خونریزی ، عفونت و غیره رخ دهد.
اشاره به عوارض نادر و جدی بعد از عمل لاپاروسکوپی بسیار مهم است. مانند ایسکمی روده ، خونریزی آدرنال دو طرفه و بحران حاد آدرنال. اینها مشکلات جدیدی هستند که فقط در سالهای اخیر با افزایش تعداد جراحی ها به رسمیت شناخته شده اند.
البته با بهبود مداوم فناوری و بهبود بیشتر تجهیزات و ابزارها ، بروز عوارض به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
IV موضوعات کلیدی در ارتقاء فناوری لاپاروسکوپی
انواع جراحی های لاپاروسکوپی به تدریج در حال افزایش است و دامنه کاربرد در حال گسترش است. این فناوری در بیمارستان های بیشتری ارتقا می یابد. با این حال ، در این مرحله ، عمل جراحی لاپاروسکوپی عوارض بیشتری نسبت به لاپاراتومی دارد که ارتباط زیادی با مهارت ها و تجربه جراح دارد. به طور خاص ، بسیاری از جراحان لاپاروسکوپی در چین در حال حاضر فاقد آموزش رسمی هستند و فقدان استانداردهای شناخته شده برای ارزیابی کیفیت جراحی وجود دارد. علاوه بر این ، به عنوان شاخه جدیدی از نظم و انضباط ، جراحی لاپاروسکوپی هنوز کاملاً استاندارد نشده است. یک فناوری جدید همچنین ممکن است با مشکلاتی روبرو شود که هرگز در طول اجرای آن کشف نشده است. نحوه تسلط بر نشانه ها ، جلوگیری و کاهش بروز عوارض بدون تأخیر در دستور کار قرار گرفته است. برای اینکه لاپاروسکوپی در آینده هموار توسعه یابد ، باید به دو موضوع توجه شود:
(i) استاندارد سازی عملیات لاپاروسکوپی
مجموعه کاملی از روال های جراحی باید تدوین شود و جراحان برای پیروی از این عمل باید مورد نیاز باشند.
جراحان لاپاروسکوپی باید در لاپاراتومی تجربه داشته باشند و در این تخصص در پزشکان شرکت کنند. آنها باید حداقل 3 سال صلاحیت حضور در پزشکان را داشته باشند و باید در تکنیک های جراحی تشخیصی لاپاروسکوپی قبل از انجام جراحی درمانی لاپاروسکوپی مهارت داشته باشند.
اولین مرحله از جراحی لاپاروسکوپی ، تشخیص روشنی است که به تجربه بالینی حرفه ای غنی نیاز دارد. مرحله دوم این است که به طور کامل تخمین بزنیم که آیا عمل جراحی در زیر میکروسکوپ انجام می شود و به دلیل دشواری عمل جراحی سعی در جلوگیری از تغییر به لاپاروتومی دارید. تجربه شخصی در این زمان بسیار مهم است. روال های جراحی را نقض نکنید ، دامنه نشانه ها را گسترش دهید ، یا توانایی های خود را بیش از حد ارزیابی کنید و جراحی هایی را انجام دهید که فراتر از توانایی شما باشد ، در غیر این صورت بروز عوارض جدی آسیب زا افزایش می یابد. مرحله سوم انجام عمل جراحی لاپاروسکوپی با توجه به روشهای عملیاتی است.
(ب) یک سیستم آموزش صوتی برای جراحان ایجاد کنید
حتی پزشکان باتجربه در این تخصص باید تحت آموزش سیستماتیک قرار بگیرند. آنها باید از تجهیزات ، ابزارها و لوازم جانبی مختلف لاپاروسکوپ استفاده کنند و یاد بگیرند ، با روال عمل جراحی لاپاروسکوپی آشنا هستند و باید به یاد داشته باشید که از این امر به عنوان معیار انجام جراحی استفاده می کنند. فقط از طریق آموزش می توانیم شناخت لاپاروسکوپی ، چابکی جراحی و هماهنگی ، دقت و ایمنی حرکات را بهبود بخشیم.
پزشکان دریافت کننده آموزش ابتدا باید توسط پزشکان باتجربه به دلیل توانایی تشخیص آنها در زیر میکروسکوپ آزمایش شوند. آنها قبل از انجام بخیه لاپاروسکوپی ، گره زدن و سایر عملیات جراحی ، ابتدا باید آموزش و تمرین کافی قبل از عمل را انجام دهند. آنها باید به طور دقیق و ماهرانه ای کار کنند و قبل از رفتن به میز عمل ، مهارت های لازم برای کار با هر دو دست را داشته باشند. آنها ابتدا باید دستیار باشند و فرصت های بیشتری را برای رعایت دقیق عملیات افراد دیگر و تماشای فیلم های جراحی و سپس انجام عملیات تحت هدایت پزشکان ارشد پیدا کنند. آنها می توانند فقط پس از تجربه کافی ، عمل جراحی لاپاروسکوپی را به طور مستقل انجام دهند و ارزیابی مهارت های عملیاتی خود را پشت سر بگذارند. از آسان تا دشوار ، با عمل جراحی کلاس I شروع کنید و به تدریج پس از یادگیری عملیات ساده به جراحی پیچیده منتقل شوید. یک سیستم آموزش صوتی باید ایجاد شود و کلاسهای آموزش در سطوح مختلف باید با توجه به جراحی کلاس IV تقسیم شوند. جراحی پیچیده باید تمرینات ویژه ای داشته باشد.
V. موضوعات جدید برای توسعه آینده لاپاروسکوپی
محبوبیت بیشتر جراحی لاپاروسکوپی زنان و زایمان روند کلی است. موقعیت آن در زمینه زنان و زایمان به طور فزاینده ای اهمیت می یابد و چشم انداز بسیار گسترده ای دارد. در آینده ، این فناوری به پیشرفت و پیشرفت خود ادامه خواهد داد. در حال حاضر ، بسیاری از محققان در حال مطالعه و بررسی مباحث بیشتر هستند ، عمدتا از جمله جنبه های زیر:
(i) B - معاینه سونوگرافی در طول لاپاروسکوپی
لاپاروسکوپی دشوار است یا نمی تواند تشخیص ارزشمندی را برای قسمت داخلی اندامهای جامد شکم ، اندامهای بعد از عمل ، ضایعات مخاطی دستگاه گوارش و مشکلات تحت پوشش چسبندگی ایجاد کند.
