آندوسکوپی یک روش پزشکی تشخیصی است که کم تهاجمی است. پزشکان از آن برای مشاهده سطوح داخلی یک بافت یا اندام استفاده میکنند و به آنها اجازه دسترسی به حفرههای خاصی از بدن را میدهند که معمولاً در حین انجام یک روش معاینه استاندارد نمیتوانند ببینند.
آندوسکوپی بینی، که به آن رینوسکوپی نیز گفته میشود، معمولاً در مطب گوش، حلق و بینی انجام میشود، جایی که آنها دید مستقیم، با کیفیت بالا و بزرگنمایی دارند و سینوس و مجاری بینی شما را ارزیابی میکنند.
آندوسکوپ بینی ابزاری است که از یک لوله سفت و نازک با کابل های فیبر نوری تشکیل شده است. به دوربین فیلمبرداری و منبع نور متصل می شود که در آن تصاویر بزرگنمایی شده بر روی صفحه نمایش پخش می شوند. سپس متخصص گوش و حلق و بینی تصاویر آندوسکوپی را برای مستندسازی برای هر بیمار ثبت و ضبط می کند.
در طی یک روش آندوسکوپی بینی، پزشک گوش، حلق و بینی ابزار را وارد بینی شما می کند و آن را از طریق سینوس و مجرای بینی شما هدایت می کند و تصاویر ناحیه ای را که در حال بررسی است مشاهده می کند. این روش به تشخیص و درمان بیماری های مختلف کمک می کند. گاهی اوقات، پزشک ممکن است از ابزارهای کوچک برای انجام کارهای خاصی مانند جمع آوری نمونه های بافت کوچک استفاده کند.
